خرافه‌ی اعجاز رزومه

گروه Tech Immigrants رو احتمالاً خیلی‌هاتون می‌شناسید و توش هم عضو باشید. یه گروهیه برای کسایی که می‌خوان از طریق کار مهاجرت کنن. بین این گروه، تاپیکی هست با عنوان «رزومه» که هر بار که پیش میاد و میرم پیام‌هاش رو چک می‌کنم، کرور کرور آدم می‌بینم که رزومه فرستادن برای اینکه یکی بهشون راجع‌به رزومه‌شون فیدبک بده و بگه چطور این CV رو درست کنن و این کرور آدم از همه‌جور قشری هست. از رزومه‌هایی که تریلی نمی‌کشه تا اون تازه‌کاری که برای پر کردن رزومه‌ش علاقه‌مندی‌هاشو لیست کرده. اما چیزی که زیاد می‌بینم، باوریه که من رو آزار می‌ده و اون هم اینه که CV قراره کارهای نکرده شما رو انجام بده، جای شما تجربه کسب کنه، و با کاراکترهای جادوییش برای شما اینترویو بگیره.

نمی‌تونم انکار کنم که آمار ریجکتی‌ها بالا رفته و همین آدم‌ها رو به این فکر وامی‌داره که مشکل از خودشونه. یا حداقل مشکل از جاییه که می‌شه همین الآن با چهارتا بولت پوینت درستش کرد. اما حقیقت اینه که گیر ماجرا این نیست. همون‌طور که بیشترین عامل افزایش طلاق، ازدواجه، بیشترین علت بالا رفتن ریجکتی هم افزایش متقاضی و اپلای کردنه :) خوب یا بد، تعداد برنامه‌نویس‌ها یا بهتر بگم، متقاضی شغل‌های مرتبط به صنعت IT روز‌به‌روز داره بیشتر می‌شه. دست زیاد شده و بیشتر هم می‌شه، و وضع از این هم که هست قراره بدتر بشه. یا از اون طرف ادمین فلان کانال اپلای با خوش‌حالی از یه ریپو حرف می‌زنه که شما می‌تونید ازش استفاده کنید برای اینکه به صورت خودکار واسه easy apply‌ی لینکدین استفاده کنید. این آدم متوجه نیست که این اسپم کردن شرکت‌ها وضعیت رو از اینی که هم هست بدتر می‌کنه، و دنباله‌ روی اون‌ها، آدم‌هایی که مشتاقنه شیرجه میزنن تو دل کثافت. با این وضعیتی که گرفتارشیم، شما حداقل فکر نکنید اگر رزومه‌تون رو رینگولش کنید، پنگولش کنید قراره دست و پای HR شل بشه و یهو بیاد خواستگاری‌تون. به تجربه‌ی بنده و دوستانم، به این چیزا نیست! :)

پس چقدر باید به رزومه توجه کنیم؟ کوتاه و ساده: در حد معمول. بذارید مثال بزنم. خیلی از ایرادهای ساختاری و چگونگی چینش المان‌های رزومه رو با استفاده از یکی از میلیاردها رزومه‌ساز که خیلی‌هاشون هم ATS friendly هستند می‌تونید حل کنید. هرچند که این ATS اونقدرا هم که دوستان یه ATS گرفتن دستشون ول نمی‌کنن، ساده یا قابل حل نیست. مشکل از اینجاست که هیچ استانداردی برای ATS Parserها در نظر گرفته نشده. هرکدوم از شرکت‌ها (با فرض اینکه توی پایپلاین‌شون از این ابزارها استفاده می‌کنن و فرآیند در مراحل اولیه ماشینیه) از یه نرم‌افزار برای پردازش خودکار رزومه‌ها استفاده می‌کنن و هرکدوم هم یه جوری CV شما رو می‌خونن. تنها کاری که می‌تونید بکنید اینه که تلاش کنید از یک تمپلیت مناسب استفاده کنید و دعا کنید که ایشالا شرکت‌ها از پارسری استفاده کنن که می‌تونه رزومه‌ی شما رو درست پارس کنه. همین! برای این هم باز می‌تونید برید سراغ رزومه‌سازها یا از تمپلیت‌های معروف که روی گوگل داک یا لاتک هست استفاده کنید.

یکی از مسائلی که خیلی مطرحه، چینش المان‌ها و شکل ظاهریه که خیلی وقت‌ها نظرهایی که میدن نه حسابی داره و نه کتابی و آدم‌ها سلیقه‌ای رفتار می‌کنن. چاره‌ای هم نیست، چون متر و معیاری وجود نداره. یکی می‌گه شما برای اسکیل‌هاتون عدد بذارید از ۱ تا پنج (اینو یکی از لیدهای Bending Spoons شخصاً به من می‌گفت) یکی هم می‌گه این جلف‌بازیا چیه و شما این وسط بین این دو تا می‌مونید که بالاخره به ساز کی برقصم! حقیقت امر اینه که باز هم خیلی مهم نیست. اگر می‌تونید همه‌چیو ساده برگزار کنید ساده برگزار کنید. یک اصل برای نوشتن رزومه وجود داره و من بهش باور دارم و اون هم اینه: جامع و مانع. سعی کنید همه‌چیو پوشش بدین و از اضافه‌گویی پرهیز کنید. باقی فقط قصه‌س و آزار روح و روان.

چطور می‌شه حد معقول رزومه‌نویسی رو درآورد؟ خیلی ساده‌ست. خیلی ساده‌تر از این که هی دنبال این و اون بیفتید که روی CV شما کامنت بدن. از کسی که تونسته با رزومه‌ش پوزیشنی بگیره یا آدم موجهی که قبولش دارید، نمونه بگیرید. البته اگر می‌شناسیدش و اون فرد مایله به این کار که احتمالاً کلی آدم هستند که این کار رو حتی بدون اینکه شما ازشون بخواید انجام می‌دن؛ چون رزومه‌هاشون رو توی وب‌سایت یا لینکدینشون گذاشتن. رزومه‌شون رو بذارید زیر دستتون و کپی بزنید! دبیرستان، معلم ریاضیمون جواب مسئله رو که روی تخته می‌نوشت، می‌نشست رو صندلیش و می‌گفت «شما که نمی‌فهمید، نقاشی بکشید!» :)))) ما هم از روی CV بقیه نقاشی بکشیم آقا، چه اشکالی داره؟ :)

وضعیت جوری شده که بیزینسی راه افتاده واسه این که از این خرافه‌ی ملت فرصتی بسازند برای فرو کردن حق‌اشتراک‌های واقعاً گرون تو پاچه‌ی ملت و پول کلفتی به جیب بزنن. کارجوی از همه‌جا مونده هم میاد و پول حروم این‌ها می‌کنه که چی؟ که نمره‌ی CV‌ش از ۴۰ بشه ۱۰۰، چون فکر می‌کنه الان اگه این ۱۰۰ بشه پس دیگه سیل مصاحبه‌ها به‌راه خواهد شد.

فکر می‌کنم واضح باشه منظورم از تمام این حرف‌ها، ولی اینجا جداگانه می‌گم. من نمی‌گم که رزومه‌ی بد ارائه بدین و این با کسی که رزومه‌ی درست و حسابی تحویل داده و براش وقت گذاشته فرقی نداره. نه! حرفم اینه که شما باید یک رزومه‌ی متعارف بسازید و ازش چیزی بیش از یک برگه که داره می‌گه شما کجاها چی‌کار کردین، انتظار نداشته باشید. برای اینکه شانسمون رو بیشتر کنیم، لازمه که کوله‌بارمون رو سنگین‌تر کنیم و باسوادتر بشیم. کانکشن‌هامون رو بیشتر کنیم و با آدم‌های بیشتری دوست باشیم، خودمون رو با عملکردمون نشون بدیم و امید داشته باشیم اون روزی که HR داره CVها رو چک می‌کنه، روز شانسمون باشه.حقیت تلخ اینه که ما برای خیلی چیزها نیاز به خیلی شانس داریم.

پر حرفی کردم ولی خب به‌نظرم لازم بود که بین هزاران ویدیو و داکیومنت «چطور رزومه‌ی خوب بسازیم» و «یه تمپلیت پیدا کردم که نرخ مصاحبه‌م هزار برابر شد» یک بار هم راجع‌به این حرف زده بشه که واقعیت چیز دیگریه و رویا نخریم و شاید بشه با عینک دیگه‌ای واقعیت رو دید.